beleef de prachtige natuur. leef langzaam, want roeien gaat onmiskenbaar traag, vooral als het weer in een fjord omringd door hoge bergen voor uitdagingen zorgt. sigri sandberg beleeft een rusteloze tijd. de onrust groeit met een dolende wereld en ziekte en dood in hechte kring. ze verlangt naar rust en besluit in de oude houten boot van haar moeder over de sognefjord te roeien, die met meer dan tweehonderd kilometer ’s werelds langst bevaarbare fjord is. ze begint in eivindvik, waar ze als kind woonde, en roeit naar de appelboerderij waar ze nu, naast haar appartement in oslo, gedeeltelijk woont. onderweg vertelt sandberg over het ontstaan ​​van de fjord, over het leven van alledag toen de fjord nog de nationale weg voor het vervoer van dagelijkse benodigdheden was, over wind en stroming, over klimmers en kunstenaars, over het leven onder water. soms heeft ze gezelschap en roeien vrienden, haar man en haar moeder een deel van het traject mee. tijdens de tocht overwint ze de nodige obstakels, want als je roeit, maak je golven en ben je in harmonie en disharmonie met de elementen en met jezelf. maar er is ook ruimte voor zang en naaktzwemmen. maar zal ze rust vinden? rust is een prachtig verhaal over de langste fjord van noorwegen en over een poging om een ​​thuis te vinden. in de pers: ‘kookboeken moeten ervoor zorgen dat je wilt koken. reisboeken moeten ervoor zorgen dat je op reis wilt. heeft dit boek me ertoe aangezet om zo snel mogelijk de natuur in te gaan? ja.’ – recensent asmund adnoy sigri sandberg (1975) werkt al meer dan twintig jaar voor verschillende noorse media. ze verbleef enkele jaren op het noordpooleiland spitsbergen en schreef achttien boeken over de natuur, de filosofie van de wildernis, het klimaat en de poolgebieden. haar internationale doorbraak kwam in 2019 met het belang van duisternis, dat datzelfde jaar bij oevers verscheen. over het belang van duisternis: ‘(...) fijn om te lezen. ze schrijft over slaap, sterren, zwarte gaten, noorderlicht, over luchtruimtewetten en de wereldwijde strijd om de nachtelijke he­mel te behouden.’ – trouw