grietje heeft een blauw voor namen en rood voor wat nog geregeld moet worden – en het rood wint altijd. ze organiseert een reunie voor het internaat waar zij en haar broer cor als kind zaten, zoekt namen op, boekt een zaal, telt de dagen. een mooie tijd was het, zegt ze steeds, en cor knikt, zoals hij al veertig jaar knikt.ondertussen begint hun moeder an dingen te zeggen die niet in het schriftje passen. een naam die niemand kent. een brief die niet had gehoeven. een zin over gips, midden in een gesprek over koffie, uitgesproken alsof het over het weer gaat.terwijl grietje de tafels beplakt met etiketten en cor het ouderlijk huis leeghaalt, kist voor kist, blijkt er onder alle rood en blauw nog een laag te liggen die niemand heeft opgeschreven en die niemand had willen navragen. wat gebeurde er in het jaar dat de kinderen werden weggebracht, en wie besliste dat het beter zo was?de zaal is geboekt. de koffie staat klaar. maar sommige dingen laten zich niet vinken.dit boek is door ai gegenereerd.