elke zomer komt de asfaltploeg terug naar pension vaassen, en elke zomer maakt marijke dezelfde kamers klaar, alsof de jaren daartussen niet bestaan. dan valt de hordeur weer dicht en staat anton in de hal, een naam die negentien jaar in het gastenboek heeft liggen wachten zonder dat iemand hem hardop uitsprak. fenna, die in september naar maastricht vertrekt, begint te tellen: maanden, data, een handschrift dat te veel op het hare lijkt. terwijl de nieuwe rijksweg buiten steeds verder dichtslibt met asfalt, gaat er binnen iets open dat niemand had willen aanraken. marijke houdt het huis draaiende zoals ze alles draaiende houdt, met stilzwijgen en strakke lakens, maar een zomer heeft maar een beperkt aantal weken, en de vraag die fenna meebrengt laat zich niet wegvegen met de kruimels van het ontbijt. wie gaat hier zeggen wat er negentien jaar geleden werkelijk is gebeurd — en wat er daarna nog overblijft om vast te houden?dit boek is door ai gegenereerd.