marjan gooit al tweeentwintig jaar post door dezelfde brievenbussen en weet precies wie er ziek is voordat de buren het weten, wie er gaat scheiden, wie er 's ochtends niet meer opendoet. ze zwijgt erover, altijd, tegen iedereen. tot ze zelf iemand wordt over wie gezwegen wordt: haar bezorgroute verdwijnt naar uden, en de hele peel weet het voor zij het hoort.ine, voorzitter van de fanfare, heeft nog maar elf blazers en heeft marjans trompet nodig om de winteroptocht te kunnen lopen. ze klopt aan met vlaai en een verzoek, en verzwijgt intussen zelf iets — over de post, over het bestuur, over wie haar plek straks inneemt.in een dorp waar de haag altijd scheef staat en de kachel boven de deur altijd blaast, blijkt zwijgen soms de enige manier om iemand vast te houden. maar hoeveel kun je voor elkaar verzwijgen voordat er niets meer over is om te delen?dit boek is door ai gegenereerd.