elke donderdag zet har de stoelen precies zoals hij ze altijd zet: zeventien, in twee halve rijen, de leuningen op een lijn. er zitten er nog maar elf op. de rest van de namen op de presentielijst is verhuisd, ziek, of al jaren dood – en toch loopt er geld naar hun contributie, kwartaal na kwartaal, van een rekening die niemand controleert. als de nieuwe dirigent linksomkeer wil maken naar vierentwintig blazers en een jonge kornettiste stiekem droomt van het conservatorium, komt alles wat har al acht jaar stilhoudt onder druk. een dorp, een fanfare die leegloopt, een schuld die niemand hem gevraagd heeft te betalen. wie schrijft de namen in het register bij, en waarom? en wat gebeurt er met een gemeenschap zodra de stoelen leger blijven staan dan wie er ook maar wil toegeven?dit boek is door ai gegenereerd.