“pooltochten droomen en gedichten maken” is de laatste zin van het gedicht levensloop van martinus nijhoff (1894-1953) voorafgegaan door de zin “het hart tot de onvruchtbare plek omspitten”. het leven als een plek waar de angst niet voluit en oprecht te kunnen leven leidt tot ontsnapping. en die ontsnapping zit juist in dromen en gedichten. hoe gaan dichters met hun “dubbelleven” om als werknemer, werkgever, ambtenaar of pensionaris? waar zit de ontsnapping? door woorden te rijgen tot verhalen en gedichten. wat betekent dat voor zowel de dagelijkse werkelijkheid en het verlangen te ontsnappen? het resultaat is door dichters neergelegd in een bloemlezing van poezie uit nederland en vlaanderen.