terugbladerend in het gastenboek, dat bol stond van even obligate als welgemeende complimenten, kwam hij geen bekende namen tegen. tot in december 1990. hij schrok. hij keek nog eens. het stond er echt. 'peter flinck.' hij was zichzelf tegengekomen. peter flinck verruilt op zijn 35ste zijn baan in amsterdam voor een in nairobi, de hoofdstad van kenia. hij is nieuw in de stad. maar de mensen die hij er ontmoet, lijken meer van hem af te weten dan hij van zichzelf, en houden hem voortdurend een spiegel voor. flinck wil alles meemaken, ook al is er weinig dat hij meent te begrijpen. een moslimvrouw uit het zuiden van kenia zet hem op een spoor. het spoor van de ondergang. 'ik weet wie je bent.' 'nou, ton, vertel me dat dan maar eens.' 'ik wil je eerst iets vragen.' 'ga je gang.' 'kan onze ontmoeting strikt vertrouwelijk blijven? je hebt mij nooit ontmoet.' 'ik heb je nooit ontmoet?' 'je kent me niet.' 'ik ken je niet.' 'goed, dankjewel. zullen we eerst even door de menukaart gaan?' kees broere is correspondent van de volkskrant. in 2017 verhuisde hij naar curacao, na bijna twintig jaar in afrika en vijf jaar in zuid-azie gewoond en gewerkt te hebben. pom is zijn derde roman. eerder publiceerde hij, onder de auteursnaam kees asten, twee romans bij contact.