hendrik groen mag dan oud zijn, hij is nog lang niet dood en niet van plan zich eronder te laten krijgen. toegegeven: zijn dagelijkse wandelingen worden steeds korter omdat de benen niet meer willen en hij moet regelmatig naar de huisarts. technisch gesproken is hij bejaard. maar waarom zou het leven dan alleen nog maar moeten bestaan uit koffie drinken achter de geraniums en wachten op het einde? in korte, ogenschijnlijk luchtige, maar vooral openhartige dagboekfragmenten laat hendrik groen je een jaar lang meeleven met alle ups en downs van het leven in een verzorgingshuis in amsterdam-noord. op de laatste dag van het jaar zal het nog moeilijk zijn om afscheid nemen van dit charmante personage...