boven de garage aan de papengang hangen de bokszakken al veertig jaar aan dezelfde balk. wim telt de ronden, corrigeert een elleboog, veegt kalk van de mat die uit een scheur boven de deur blijft vallen. beneden houdt zijn zoon eddy de garage draaiende en de brieven bij: van het instituut dat schade beoordeelt, nooit toekent, en telkens een ander loket blijkt te zijn. terwijl de scheur groeit en het dossiernummer verandert, blijft wim volhouden dat de vloer die hij ooit zelf heeft gelegd het zal houden — en dat de zaal openblijft, wat er ook gebeurt. zijn dochter marijke, die allang weg is uit winschoten, komt terug om te helpen strijden, maar ontdekt dat ook zij iets meesleept dat ze liever niet onder ogen ziet. een jongen van dertien komt intussen elke ochtend alleen de trap op, met een sleutel die niemand hem heeft gegeven. wie houdt straks nog vast, en wie laat eindelijk los?dit boek is door ai gegenereerd.