voor het paviljoen op het strand tellen ze elk jaar dezelfde sleutels, dezelfde gasflessen, dezelfde stoelen in dezelfde container. rien wil dat er in januari niets meer staat, zodat er in het voorjaar iets nieuws voor terugkomt. marcel rekent zich suf op wat het terrein al die stille maanden zou kunnen opbrengen. en onder de kibbeling in de vriezer ligt een trommel waar niemand hardop over praat, maar die iedereen op zijn eigen manier weet te vinden.kim houdt de sleutelbos vast als er iemand roept, telt bouten in een jampot, en ziet meer dan ze zegt. terwijl haar vader plannen maakt die groter zijn dan wat hij kan betalen, haar broer droomt van een terrein vol jaarrond-huurders, en haar zus iets voorbereidt dat niemand mag ontdekken, blijft zij degene die alles onthoudt: wie wat pakt, wie wat terugstopt, wie waar wacht.een huis en een strandtent leven van hetzelfde geld en dezelfde stiltes. wat gebeurt er als iedereen tegelijk grijpt naar wat er niet genoeg van is?dit boek is door ai gegenereerd.