iedere ochtend zet dirk om vijf uur koffie, telt het wisselgeld voor de pont en vaart zijn eerste overtocht voor het licht is. op een dinsdag in oktober blijft de stoel in de voorkamer leeg staan, en ans is degene die hem vindt. wat volgt is geen afscheid maar een lange, ongemakkelijke boedelscheiding: een testament uit 1979 waarin haar naam niet voorkomt, kinderen die rekenen wat het huis waard is voordat de aarde op de kist ligt, een dochter die zes maanden telt op een enveloppe, een zoon die zwijgt over wat hij kwijt is. ergens achter een losgetrokken vensterbank duikt een brief op die nooit is afgemaakt — een zin die ophoudt precies waar het erop aankomt. terwijl het huis leegloopt in dozen met opschriften als keuken en weg, en de pont zelf zijn laatste dienstregeling krijgt, blijft er een vraag liggen die niemand hardop stelt: wie mag nog zeggen wat dirk gewild zou hebben, en wie luistert er nog naar ans?dit boek is door ai gegenereerd.