in op de vuist volgt laurens ham het spoor van het nederlandstalige protestlied van de jaren zestig tot nu. wat verbindt de ontregelende acties van provo uit 1966, het kroningsoproer van 30 april 1980 en de anti-racismebetogingen van nu? precies: muziek. sociale bewegingen gaan in nederland al van oudsher hand in hand met protestliederen. wie de carrieres van boudewijn de groot, armand, bots, normaal, typhoon en vele anderen volgt, ziet hoezeer het protestlied meebewoog met de politiek-maatschappelijke ontwikkeling. de roep om solidariteit maakte plaats voor een drang naar expressie van identiteit en diversiteit. met op de vuist schrijft laurens ham zowel een tegendraadse politieke geschiedenis van naoorlogs nederland, als een meeslepend verhaal over de rol die de nederlandstalige protestmuziek al ruim vijftig jaar vervult in het collectieve geheugen. ‘helder en goed onderbouwd. laurens ham voert de lezer langs kraakpanden, politieke protestnachten en het malieveld, tot aan het damprotest en de boerenwoede van het jaar dat net achter ons ligt. dit alles aan de hand van misschien wel het duurzaamste protestmiddel dat de activisten en demonstranten tot hun beschikking hebben: het lied.’ - nrc