zestien jaar lang doet ferry bloemendaal om vijf voor zeven de deur van het zwembad open, geen minuut eerder. zestien jaar lang zwemt wim grevelink in baan 1 en houdt nettie kolk in een schriftje bij wie er komt, hoeveel baantjes, en soms een woord erbij. op een dinsdagochtend staat zijn hond vastgebonden aan het fietsenrek, en wims baan blijft leeg. niemand zegt hardop wat iedereen ziet: dat er iemand ontbreekt aan een plek waar nooit iemand ontbreekt. ron vaneker, die zelf nooit lijkt te zwijgen, neemt de hond mee naar huis en weet niet goed wat hij daarmee moet. ineke aan de balie houdt de kluisjes bij, de scans, de bezoekersaantallen die van bovenaf worden gewogen tegen een norm. ondertussen gaat het bad gewoon open, elke ochtend, met dezelfde tegels, dezelfde geur van chloor, dezelfde vaste plekken aan de rand van het water. maar iets in die vaste orde is verschoven, en niemand weet nog hoe je dat opschrijft, of wie het mag lezen.dit boek is door ai gegenereerd.