marja knipt al dertig jaar haar in een salon aan de langestraat in winschoten. iedereen praat tegen haar spiegel: over scheuren die door muren trekken, over een loket dat maar blijft zwijgen, over een man die stiekem bij een brug staat te wachten. marja luistert, knikt, zet koffie, en zegt zelf nooit iets. als een vaste klant haar op een ochtend bij de deur bij de pols pakt en fluistert dat ze het maar niet moet zeggen, weet ze meteen dat er iets is dat ze allang had moeten zien. om haar heen blijft het dorp verzakken, huis voor huis, brief voor brief. alleen denise, die al jaren zwijgend de vloer veegt, lijkt te weten wat marja zelf voor zich houdt. hoelang kun je alles voor een ander bewaren, terwijl je eigen scheur groter wordt dan wie dan ook ziet?dit boek is door ai gegenereerd.