om tien over zeven staat nel zijlstra bij het hek van de ijsbaan, laarzen in de bevroren modder, en tikt met haar knokkel op het eerste ijs van het seizoen. ze is ijsmeester sinds haar man er niet meer is, en ze meet zoals hij het haar leerde: hardop, precies, zonder overleg. naast haar staat bram, al vijftig jaar dezelfde man met dezelfde grappen, die haar aangeeft wat ze vraagt en verzwijgt wat ze niet vraagt. verderop wil sjoerd de boer, ijsmeester van de buren, iets wat niemand hardop durft te noemen: samengaan, voor het te laat is. negen leden heeft hij nog, van wie er een paar allang niet meer ademen. en in de stad wacht nels dochter marleen elke dinsdag om kwart voor acht tot de lijn bezet is, met een eigen telefoontje dat ze al weken voor zich uitschuift. terwijl het water zwart blijft en het ijs maar niet wil groeien, begint nel dingen te vergeten die ze niet mag vergeten — een datum, een streep in het logboek, een woord dat ze net nog wist.dit boek is door ai gegenereerd.