wim is dood, en met hem verdwijnt niet alleen een vader, maar ook alle stilzwijgen waarmee dit gezin zich veertig jaar staande hield. marjan heeft de crematie geregeld zoals ze alles regelde: netjes, op tijd, zonder om hulp te vragen. nu de kist gesloten is, blijkt iedereen aan tafel iets in zijn zak te hebben gestopt voordat een ander het zag – een taxatierapport, een testament, een foto die niet mag bestaan. terwijl in de werkplaats achterin het huis een handelaar rustig alles weegt wat een leven waard blijkt te zijn geweest, ontdekt marjan een schrift onder een deken, met daarin haar eigen naam, in haar vaders handschrift, precies zoals ze hem nooit had willen lezen.wie hier het hardst zwijgt, blijkt het meeste te verliezen. en de vraag is niet meer wie het huis krijgt, maar wie straks nog met elkaar aan tafel durft te zitten.dit boek is door ai gegenereerd.