sinds zijn vader er niet meer is, draait ruben de opvang op dezelfde manier verder: bakken tellen, kennels dweilen, de lijst met wat er nog moet. twee gangen, tweeentwintig kennels, en steeds meer lege maatbekers waar ooit een naam op stond. wanneer er een verwaarloosde hond binnenkomt die naar bloed heeft gebeten, verandert de dagelijkse orde in iets waarvoor geen rooster bestaat: een muilkorfgebod, een gedragstest, een dossier dat groeit. marieke veegt de gang, daan komt en gaat met plannen die niets kosten omdat hij ze niet zelf uitvoert, en de bank stuurt brieven die niemand hardop wil voorlezen. ruben houdt zich vast aan wat hij kan meten: een gewicht, een afstand in meters, de tijd tussen twee tikken van een kachel. maar er zijn dingen die niet in een logboek passen — een oude schuld, een broer die wegging, een hond die niemand meer wil hebben, en de vraag wie er straks nog is om open te doen.op het erf blijft alles net zo lang overeind als iemand het volhoudt.dit boek is door ai gegenereerd.