op het erf van het tuincentrum ligt fella al veertig jaar los te slapen tussen de plantenbakken, en niemand die er ooit iets van zei. tot er op een oktoberavond een jongen bloedt op het grind, en de gemeente een woord voor fella heeft: gevaarlijk. karin runt de zaak sinds haar vader er niet meer is, en ze weet een ding zeker: die hond deed niets zonder reden. haar dochter sanne, die al maanden tegen niemand een woord zegt, stond er zes meter vandaan en zag alles. terwijl de papieren zich opstapelen — een muilkorf, een aanlijngebod, een buurman die oude rekeningen vereffent, een koper die wacht tot alles is opgelost — wordt duidelijk dat de waarheid over die avond net zo lastig vast te leggen is als het water dat wegloopt in het grind. iedereen in dit gezin zwijgt over iets, en niemand zwijgt over hetzelfde. wie zal het eerst spreken, en zal iemand dan nog luisteren?dit boek is door ai gegenereerd.