zef dohmen hakt namen in blauwe hardsteen aan de wijngaardsweg in hoensbroek. boven de zaagmachine staat een koekblik met drieduizend euro, gespaard voor een prinsenpak dat nooit besteld wordt: drie winters heeft hij zich bij de commissie aangeboden, drie keer is hij overgeslagen. op de elfde van de elfde roept de sjachtboks zijn broer rino uit, die in rotterdam merknamen bedenkt en een keer per jaar thuiskomt.zef staat achter in de zaal en klapt mee. daarna rijdt hij rino drie maanden lang naar iedere zittingsavond, betaalt hij de residentie in cafe de kroon uit dat blik en verzint hij een sponsor die niet bestaat. zijn vrouw annemie ziet de contante opnames in de bankmutaties en zegt niets. zijn dochter demi veegt de vloer en wil de beitel.in dezelfde werkplaats zet zijn vader lei nog altijd letters. tot aswoensdag houdt het blik het uit; daarna komen de rekeningen.