elke stoel heeft haar plek gekregen op het kaartje, precies zoals het moet: rolstoelplaats aan het gangpad, ben naast haar, de envelop met r. dekker in het zijvak van haar tas. marijke veegt speeksel weg, trekt een sok recht, wacht op het doek. het stuk dat gaat beginnen gaat over thuiszorg, over een vrouw die te laat komt bij een client die dood wordt aangetroffen — en marijke, die precies weet hoe dat voelt, buigt zich naar bens oor en begint te vertellen. niet wat er op het toneel gebeurt, maar wat er echt gebeurde, op een dinsdagochtend, bij een spoorwegovergang die te lang dicht bleef. om haar heen zit een zaal die niet weet wie ze is. naast haar zit een zoon die niet weet wat hij moet met een vader die niets meer terugzegt. achter alles staat een schrijver die haar zinnen heeft gebruikt zonder te vragen of ze van haar mochten zijn. terwijl het licht dooft en de voorstelling haar eigen leven begint te herhalen, vraagt marijke zich niet af of iemand haar gelooft.dit boek is door ai gegenereerd.