de brief ligt onder de suikerpot voordat iemand hem durft te lezen: het liggeld voor de alberdina gaat verdrievoudigen, en de gemeente wil de romp laten keuren. wim en petra hebben dertig jaar op het water gewoond zonder ooit echt te rekenen wat het kost. nu moet dat wel. terwijl de keurmeester met zijn hamer over de huid tikt en ergens een dof geluid vindt, schuift er ook een koffer aan boord: petra's moeder komt logeren, voor even, zegt ze. en dan is er nog het huis van wims overleden vrouw, waar zijn zoon zijn erfdeel eist, nu, in geld dat er niet is. iedereen op de alberdina rekent, potlood in de hand, cijfers op de achterkant van enveloppen — en niemand zegt hardop wat hij eigenlijk kwijt dreigt te raken. hoeveel houdt een mens over als alles wat vanzelfsprekend leek plotseling een prijs krijgt?dit boek is door ai gegenereerd.