mees woont al zesentwintig jaar op een boot in het ij, en al zesentwintig jaar wacht hij op iets waarvan hij het bestaan nooit hardop heeft uitgesproken. het liggeld verdrievoudigt, de kachel staat op de laagste stand, en tussen de aanmaningen door glipt er een envelop uit dokkum: het handschrift van een vrouw die vijftien jaar geleden vertrok en sindsdien alleen over het weer schrijft. over ijs, wind, en of hij het warm heeft daar. terwijl mees rekent en wacht, regelen anderen om hem heen wat hij niet wil zien: zijn dochter sanne, die stiekem zijn bed verhuurt om de rekeningen te dekken, en ilse, de onderhuurster naast hem, die haar eigen plek in het geding ziet komen zodra iemand goed gaat kijken. iedereen liegt een beetje, uit liefde, uit angst, uit gewoonte — en iedereen wacht op hetzelfde: op vorst, op een teken, op een reden om eindelijk iets te zeggen. dan komt het bericht waar heel friesland al weken naar uitkijkt: het gaat vriezen. genoeg voor een tocht die niemand meer had durven hopen.dit boek is door ai gegenereerd.