wie was dat beeld in de spiegel waarvan ik schrok als ik het zag omdat het zo’n totale ontreddering liet zien? wat als het verdriet na het verlies van je geliefde je zo uit het lood slaat dat je de weg naar alles wat ooit vertrouwd leek, bent kwijtgeraakt? hoe kan je je dan nog met de omringende buitenwereld verbinden? emma van blom heeft zelf deze moeilijke zoektocht moeten ondergaan en uiteindelijk haar thuis-zijn in de wereld hervonden. zij schetst doorleefd en diepgravend hoe de boeddhistische leer van verbondenheid, het werk van de filosoof merleau-ponty en het onvoorwaardelijk samenvallen van mens en wereld, zoals de aboriginals dat ervaren, haar daarbij hielpen. ze toonden haar hoe de mens onlosmakelijk met de wereld verbonden is en hoe de unieke, alomvattende ervaring daarvan die totale ontreddering kan opheffen. een rijk en troostend boek dat veel lezers tot steun kan zijn.