op het erf van steenhouwerij hendriksen staat een graf al klaar voordat er iemand in ligt: het kruis van eikenhout, de letters die pas over een jaar mogen komen. zo hoort het, zeggen ze bij hendriksen. zo is het altijd gegaan. als wim sterft, blijft er een gat achter dat groter is dan zijn plek aan de zaagtafel. marijke neemt de zaak over, ria blijft in het huis wonen dat niet van haar is, bas rekent van honderd kilometer afstand uit wat zijn aandeel waard zou moeten zijn. en tessa, de jongste, leert de letters snijden die ooit haar vaders naam moeten dragen — terwijl ze de enige is die weet wat hij die laatste winter bij de notaris had willen regelen, en waarom hij het uiteindelijk liet. een jaar lang wordt er gerekend, gezwegen en gewacht op een steen die moet worden ingevuld. ondertussen schuift er iets anders vast: wie hier mag blijven, wie er iets tegoed heeft, en wie straks de datum in het graniet zet. de grond moet nog zakken, zeggen ze bij hendriksen.dit boek is door ai gegenereerd.