marijke bakker verzorgt al dertig jaar de koffietafels na een begrafenis op het eiland. ze kent de gewoontes, de kopjes, de stiltes die precies lang genoeg mogen duren. wat ze ook kent, al veertig jaar, is een gat in het ijs waar ze zelf als kind doorheen zakte — en de twee mannen die daarbij stonden, en die daar sindsdien nooit meer samen over hebben gesproken. als er weer een winter komt die hard genoeg vriest, wordt de oude ijsmeester geert visser opnieuw geacht de tocht uit te roepen. zijn zoon hendrik, twintig jaar geleden vertrokken, staat plotseling weer op de kade. tussen hen in ligt een foto die niemand had mogen bewaren, een zin die wel of niet gezegd is bij een wak, en een dorp dat precies weet wie waar moet staan — en zwijgt over de rest. marijke schenkt koffie, telt kopjes, schrijft namen in een schrift achterin met potlood.dit boek is door ai gegenereerd.