als joosts vader overlijdt, keert hij na twintig jaar terug naar het waddeneiland waar hij is opgegroeid en waarvan hij dacht dat hij het achter zich had gelaten. in het huis aan de langestreek wachten een zus die alles wil regelen met lijstjes en formulieren, een stiefmoeder die het huis niet kwijt wil, en een schoonmoeder die feilloos precies dat zegt wat niemand durft uit te spreken. tussen het inpakken van servies en het tellen van borden blijkt niemand meer te weten wie hier eigenlijk mag blijven, wie moet vertrekken, en wie ooit werkelijk iets tegen elkaar heeft gezegd. terwijl de storm om het huis giert en de boten uitvallen, komt langzaam aan het licht wat er in dit gezin nooit is uitgesproken — over vaders die loslieten zonder te waarschuwen, kinderen die vertrokken zonder om te kijken, en een liefde die dertig jaar heeft stilgezeten in een fietsenloods aan de haven. wie zwaait hier eigenlijk naar wie, en wie durft als eerste te blijven staan kijken tot de ander niet meer te zien is?dit boek is door ai gegenereerd.