elke donderdag vaart nel dezelfde honderd meter heen en terug, met haar duim in de kuil die veertig jaar sturen in het wiel heeft gesleten. haar man wim telt het wisselgeld af met twee vingers, altijd dezelfde twee, en wacht tot de provincie hun pont overbodig maakt: er komt een brug, en op dertig september vaart hier niemand meer. maar aan de overkant wacht al veertig jaar een man op wie nel nooit had mogen wachten — iemand met tabak aan zijn handen en een rijksdaalder die hij nooit terugvroeg. terwijl het water zakt en de kribben droogvallen, komt aan het licht wat onder de romp al die jaren is blijven liggen: een dochter die misschien niet is van wie ze denkt, en een liefde die nooit echt is afgemeerd. wie neemt het roer over als de kabel straks wordt losgemaakt?dit boek is door ai gegenereerd.