cees kramer heeft zijn hele leven gestaan waar hij hoorde te staan: achter de kaaktafel, met zijn duim onder de kieuw en het mes al bij de volgende vis. om vijf uur begint hij, om acht uur moeten de kratten op de kraam staan, en zo is het al achtenveertig jaar. twee kramen verderop staat cor, met zijn eigen rolluik, zijn eigen ritme, zijn eigen zwijgen. niemand op de kade heeft ooit gevraagd waarom die twee mannen zoveel weten van elkaars handen. als cees op een ochtend in de kou neervalt, blijft er een gezin achter dat hem moet begraven zonder hem ooit echt gekend te hebben. zijn vrouw aleida vindt brieven op zolder die niet aan haar gericht zijn. zijn zoon jelle neemt het mes over en voelt hoe het zwijgen met de haring meekomt. en op de kade blijft een winkel open en dicht, open en dicht, terwijl iedereen doet alsof er niets te zien is. wat er niet gezegd wordt, verdwijnt niet.dit boek is door ai gegenereerd.