willem is zeventig en heeft negen jaar niet meer in de garagebox van zijn overleden vrouw gestaan. nu de gemeente het complex sluit, moet hij wel: alles moet leeg voor de eerste september. samen met zijn dochter sanne begint hij dozen open te maken die niemand had hoeven bewaren, en achterin de box, tussen het karton en de kranten, zit een grijze roodstaartpapegaai op een stok te wachten. hij praat met de stem van willems vrouw – haar zinnen, haar klemtonen, haar manier van een deur dichtdoen. sanne wil hem meenemen. willem wil er niet aan. en dan zegt de vogel op een middag, zonder aanleiding, een naam die geen van beiden had willen horen. terwijl de dozen leger worden, wordt duidelijk dat er meer verzwegen is dan een huwelijk alleen – en dat iedereen op dit complex, van de beheerster tot de brommerhandelaar verderop, precies weet wat er in die box heeft plaatsgevonden. alleen niet hardop.dit boek is door ai gegenereerd.