'hoe lang duurt een leven? nu lijkt het me een zucht in het universum, maar in mijn kinderjaren kwam het leven me oneindig voor.' [uit: ‘jong en indisch in de 50s en 60s’, fred hamburg.] met deze passage begint de geschiedenis van hamburg's kinder- en jongensjaren. de auteur vertelt hoe zonnige zomers aan een dijk een jong kind voorgoed ontvankelijk maakten voor levenslust en vreugde. zijn terugblik verhaalt ook hoe hij als opgroeiende jongen de 'troubles' van schoolgaan, meisjes en beginnende zinsvragen verwerkte; en wat het verschil was om er als indische jongen - in het holland van toen – mee om te gaan. maar was er eigenlijk wel een verschil? het woord is aan de lezer! ook over andere zaken vindt u (stevige) opinies in het boek, niet alleen over bijvoorbeeld de culturele omslag in de sixties, maar ook over zoiets als de toekomst van 'het indisch zijn' in het algemeen. hamburg's nabeschouwing krijgt daardoor een veel bredere strekking dan alleen het verslag van een 'coming of age'.