de verteller in jezus’ zoon is een jonge, naamloze man die door zijn verslaving aan heroine en alcohol zowel verward als lucide overkomt. tijdens zijn avonturen ontmoet hij overal mensen die even vervreemd en in de war zijn als hij: zondaars, zonderlingen, verstotenen en verdoemden. uit hun hopeloze en ogenschijnlijk willekeurige levens destilleert denis johnson een reeks moderne parabelen van een grimmige en vaak verwoestende schoonheid. jezus’ zoon verscheen voor het eerst in 1992. ‘een vertegenwoordiger die zijn drank deelde en stuurde terwijl hij sliep... een cherokee bomvol met bourbon... een vw, niet meer dan een luchtbel vol hasj dampen, onder commando van een student... en een gezin uit marshalltown dat frontaal een man ramde die uit bethany, missouri westwaarts reed, en hem voorgoed het zwijgen oplegde...’