weer mis. zes maanden stemmingswisselingen door medicatie. iedere keer een of twee mooie eitjes zichtbaar. maar een zwangerschap blijft uit. wanneer zwanger worden niet vanzelf gaat, je het taboe eraf wil hebben en er daarom een boek over schrijft. de vele afspraken in het ziekenhuis, mijn eigen onbenul over hoe lang dit kan gaan duren. maar bovenal het complete onbegrip, de vreemde en vooral ongepaste opmerkingen van mensen om ons heen. van heel dichtbij het ‘opgeven’ van onze lang gekoesterde droom tot het moment dat het eindelijk werkelijkheid wordt. ‘wanneer zwanger worden alles behalve vanzelfsprekend is.’