“dit is geen bundel die je opneemt om af en toe een verhaaltje te lezen. het verhaal hangt organisch in elkaar en vereist een op zijn minst doorgetrokken aandachtboog van de lezer. hij/zij wordt er dan ook goed voor beloond.  na het lezen van het laatste verhaal vraag je je verwonderd af wat je nu eigenlijk gelezen hebt. het is een circulair verhaal dat vervlochten is met het edele leven van sjaak steekzwager. het steekt eigenlijk verduiveld goed in elkaar en je belooft jezelf om het boek nog eens te gaan lezen, maar dan gewapend met de kennis die je nu hebt. gaandeweg word je door een geheimzinnige hand in een universum getrokken, waarbij je regelmatig golven van inzicht ervaart. de voorgaande verhalen zijn stapstenen van een pad dat zich langzaam voor je ogen ontvouwt. in de gietijzeren vuurkorf is dan ook typisch zo'n boek dat absoluut om een tweede leesronde schreeuwt." - marc kerkhofs, schrijver en recensent