het openhartige verhaal van mensen die weten dat ze balanceren op de rand van het leven. journaliste annelies rutten voert serene en ontroerende gesprekken. bart van leuven maakt foto's bij leven en unieke post-mortemportretten. een hoopvol en troostend boek voorbij het taboe van de dood. 'de dood is de enige zekerheid die we hebben in ons leven. en toch is hij amper zichtbaar aanwezig in onze samenleving. ons pleidooi om de dood te laten zien, mag niet begrepen worden als een manier om hem te relativeren. dit boek bestaat niet enkel om te morrelen aan een taboe. we zien het als een eerbetoon aan mensen die wisten dat ze balanceerden op de rand van het leven. mensen die leefden zoals u en ik, tot de dood zich – meestal – zo ongevraagd en met een vreselijke arrogantie aandiende en hun perspectief totaal veranderde. de gesprekken met al deze mensen zullen wij nooit vergeten. omdat ze zo warm, diep en leerrijk waren. en hartverscheurend, ja, dat ook. wat wij doen in dit boek is van een ontzettende kwetsbaarheid. we hebben beelden gemaakt waarvoor mensen alle controle uit handen moesten geven. het meest kwetsbare beeld ooit van hen gemaakt, zouden ze zelf nooit te zien krijgen. deze gesprekken voeren en de mensen portretteren heeft ons zelf, als makers, alvast veranderd. het besef van eindigheid is een besef dat soms wat onbehaaglijk is. toch voelt het nu vooral als een kostbaar geschenk. en een uitnodiging om, op zijn minst, het leven bewust te leven.' annelies rutten & bart van leuven