ik had gezworen dat ik mijn hart nooit meer aan een andere ijshockeyer zou verliezen. ik had mijn lesje de eerste keer wel geleerd. maar toen ontmoette ik kallen jones en werd hij een gigantisch probleem. niet alleen staat hij op mijn "word niet verliefd op een hockeyer"-lijstje, hij staat ook behoorlijk hoog op mijn "ik wil jou"-lijstje. maar ik kan gewoon niet weer met een puckhead daten. het maakt niet uit hoe knap hij is met zijn blauwe ogen, likbare buikspieren en een hart van goud. hij is een hockeyer en mijn vader is zijn coach. behalve dat kallen niet is zoals de rest. hij behandelt me als een prinses en zorgt ervoor dat ik bij elke stap aan mijn beslissing twijfel en mijn eed breek. totdat hij precies hetzelfde blijkt te zijn als de vorige puckhead aan wie ik mijn hart gaf. ik pucking haat hem, maar ik hou ook pucking veel van hem… ik ben zo pucking de lul.