achttien jaar lang zet hong 's ochtends de afzuigkap aan voor er iets op het fornuis staat, en achttien jaar lang vraagt niemand hem waarom. naast hem, achter de toonbank van de slagerij, telt piet worst en varkensschouders zoals zijn vader dat deed, alsof tellen een manier van blijven is. op het plein tussen hen in groeit iets waar geen van beiden om heeft gevraagd: een bouwbord, een rolmaat, een vrouw met een map die vriendelijk blijft glimlachen terwijl ze cijfers noemt. hun kinderen gaan trouwen, en de hele buurt schuift aan tafels die daarvoor rechtgezet moeten worden, met corsages en te kleine schoenen en een geheim dat als een bonnetje tussen de bladzijden zit. wie heeft al getekend? wie durft het te zeggen, en aan wie? terwijl de sate gaar wordt en de sleutels nog in de zak zitten, wordt duidelijk dat een plein niet alleen bestaat uit stenen en stoepranden, maar uit mensen die elkaar al veertig jaar in de gaten houden zonder ooit echt te vragen wat ze willen.dit boek is door ai gegenereerd.