wiel telt zijn duiven zoals hij dat al vijftig jaar doet: vak voor vak, twee keer, om zeker te zijn. toch klopt het niet meer. twaalf van de beste zijn verdwenen uit het hok boven de garage van taxi ploumen, en wie ze meenam wist precies welke te pakken. terwijl wiel zwijgt over wat hij vermoedt, draait het bedrijf door: loes rekent 's nachts de kas af, rick rijdt zijn ritten naar aken en bocholtz, en aan de overkant houdt een vrouw een doffer in de gaten die niet naar huis wil. iedereen telt, noteert, klopt de boeken sluitend — de kilometers, de briefjes van tien, de duiven die er wel en niet meer zijn. maar er is iets dat niet in het boek past, iets dat verschuift terwijl niemand het hardop benoemt: wie straks nog rijdt, wie het hok krijgt, wie er blijft als de nacht om is. wiel ziet het zelf niet meer helemaal scherp. de vraag is of hij het ooit heeft willen zien.dit boek is door ai gegenereerd.