na het verlies van zijn oudste zoon koen viel alles stil. lezen, schrijven, ontspannen – het lukte hem niet meer. het verdriet nestelde zich diep vanbinnen, zonder uitweg, zonder woorden. in deze ontroerende bundel verwoordt de auteur zijn rouw, herinneringen en liefde in gedichten die recht uit het hart komen. wat begon als een vorm van verwerking, groeide uit tot een poetische reis door jeugd, verlies en het hervinden van betekenis. deze bundel is geschreven vanuit zijn persoonlijke perspectief – met een open hart en een eerlijke pen. lezers worden uitgenodigd om zijn gevoelens te ervaren, maar ook hun eigen emoties en herinneringen te herkennen. een boek om langzaam te lezen, misschien te herlezen – en hopelijk troost, herkenning of inzicht in te vinden.