florence, de jaren 1550. lucrezia, derde dochter van de groothertog, leidt een prettig bestaan in de coulissen van het palazzo. ze is vrij om zich te vergapen aan de aanwezige schatten en de machinaties van de macht te observeren, maar bovenal: zich te wijden aan haar artistieke ambities. dan sterft haar oudere zuster, aan de vooravond van haar huwelijk met de heerser van ferrara. plots komt lucrezia in het middelpunt te staan: de hertog aarzelt niet om dan maar om haar hand te vragen, en lucrezia’s vader accepteert het verzoek even rap. lucrezia, nauwelijks kind af, moet nu haar weg vinden aan een verdeeld hof, waar de gebruiken ondoorzichtig zijn en haar komst geen onverdeelde vreugde brengt. het meest raadselachtig is haar nieuwe echtgenoot zelf, alfonso. is hij de speelse aristocraat die hij leek voor hun huwelijk, een estheet die zich het liefst onder kunstenaars begeeft, of de genadeloze machthebber voor wie zelfs zijn imposante zussen lijken te beven? terwijl lucrezia, gehuld in knellende gewaden, eindeloos poseert voor een portret dat de komende eeuwen moet trotseren, wordt een ding glashelder. in de ogen van het hof heeft ze maar een taak: het produceren van een erfgenaam die de ferrara-dynastie kan schragen. en tot ze die missie heeft volbracht, is haar toekomst onzeker, hoe nobel haar afkomst ook is.