rikie leidt het hotel omdat het er altijd al stond: naast de snelweg, tussen de doorgangskamers, de wasserij en het duivenhok van een vroegere buurman. ze houdt de boel draaiende met kannen koffie, een boiler die het niet meer trekt en een rekening die elke maand hoger uitvalt dan de vorige. als faas, een wegwerker die hier al maanden op zondag slaapt, een verdwaalde duif van het dak haalt, verschuift er iets tussen hen dat niemand een naam geeft. ondertussen probeert nadia, die de lakens vouwt en de administratie bijhoudt zonder dat iemand het haar vraagt, een toekomst voor haar dochter te regelen die niet van dit gebouw afhankelijk is. er wordt gemeten op de parkeerplaats, er wordt gebeld op maandagochtend, en er ligt een handtekening te wachten die niemand aan tafel hardop wil noemen. wie hier het langst blijft, zegt bo op een ochtend, doet ook het licht uit. de vraag is alleen wanneer, en voor wie het eerst.dit boek is door ai gegenereerd.