achter het hek van de wielingen staan de moeders al veertig jaar op dezelfde plek te wachten, en ineke en rina staan er langer dan wie ook. ze kennen elkaars was, elkaars kinderen, elkaars stiltes. wat ze niet hardop zeggen, weten ze soms toch van elkaar — en wat ze wel zeggen, gaat zelden over wat er werkelijk speelt: een man die niet meer schrijft, een envelop die nooit wordt geopend, een naam die op een formulier wordt doorgestreept. terwijl de school om hen heen groeit, krimpt en uiteindelijk dichtgaat, blijft het hek de plek waar het leven wordt doorgegeven in kleine zinnen over regen, wasgoed en klassenlijsten. generaties kinderen lopen erdoorheen, generaties moeders blijven erbuiten staan. tot er een dag komt dat het hek voor het laatst opengaat — en niemand weet nog goed wat er dan overblijft om over te praten.dit boek is door ai gegenereerd.