elke zes weken zit dirk meinema in dezelfde stoel bij dezelfde kapster, met zijn dochter fenna op de bank erachter en de hond aan zijn voeten. achttien euro vijftig, gepast betaald, altijd hetzelfde gesprek over het weer en de wegwerkzaamheden. ria knipt zijn haar al tien jaar en vraagt nooit iets — dat is haar vak, en misschien ook haar manier om niet te hoeven weten wat ze allang vermoedt. want onder de rustige rituelen van deze salon zit een stilzwijgen dat het hele gezin in stand houdt: over een graf dat er niet is, over een hond die niet de eerste is, over een moeder van wie niemand de naam uitspreekt. fenna is veertien en telt de dingen die niet kloppen. op een middag stelt ze, terwijl het water over haar haar loopt, de vraag die iedereen al jaren ontwijkt — en in de spiegel van de salon is geen ontsnappen meer mogelijk.dit boek is door ai gegenereerd.