in rijtuig 3 van de intercity groningen–den haag zitten elke dinsdag dezelfde mensen, nooit op dezelfde plaats. op een ochtend in september staat de trein vijftig minuten stil tussen beilen en hoogeveen. de rolkoffer van ida wubbena uit ten post schuift uit het rek en tweeenhalf jaar bezwaar waaiert over het gangpad. ferry baalman raapt de papieren op en leest een bouwrapport uit 1978 over haar achtergevel. hij zegt er niets van en stapt uit in zwolle.veertien maanden lang reizen ze samen: ida, die haar dossier naar den haag draagt; ferry, die aan vertraging verdient; hester doeleman van het ministerie, die de zin schreef waarmee de bewijslast bij de bewoners kwam te liggen; hoofdconducteur rens aaldering, die uitkiest wie hij controleert; en nynke bosgra, die alles opneemt.ze weten te veel van elkaar om nog naast elkaar te durven zitten. in zwolle wordt het rijtuig afgekoppeld.