in het enige kind, haar vierde roman, onderzoekt guadalupe nettel een van de verstrekkendste beslissingen in een mensenleven: wel of geen kinderen krijgen. aline en laura zijn onafhankelijke, carrieregerichte vrouwen van in de dertig. geen van beiden droomt van een gezin. laura heeft zich zelfs laten steriliseren, maar met het verstrijken van de tijd wordt alina steeds meer door het moederschap aangetrokken. wanneer alina ten slotte in verwachting raakt, doen zich complicaties voor tijdens haar zwangerschap, terwijl laura een sterke band krijgt met het kind van de alleenstaande buurvrouw. daardoor worden beide vrouwen gedwongen de complexiteit van hun emoties onder ogen te zien. nettel, een van de belangrijkste hedendaagse mexicaanse auteurs, ontleedt in helder, intelligent en doorvoeld proza en met de precisie van een chirurg de tegenstrijdigheden waarvan de levens van vrouwen in mexico-stad doortrokken zijn. annie ernaux over het enige kind: ‘nettel geeft met grote waarachtigheid het dagelijkse leven weer, waarbij ze ons meeneemt naar de kern van de enige dingen die er echt toe doen: leven, dood en onze relaties met anderen.’ ‘ik hou van het werk van guadalupe nettel, een van mexico’s grootste levende schrijvers. haar fictie is briljant en origineel en altijd doordrenkt met sensualiteit.’ – paul theroux