hoe geneest een vrouw van haar obsessie voor een man? door de verhouding die eraan ten grondslag lag te ontrafelen en er zo orde in aan te brengen. vol frisse moed begint de naamloze vertelster van 'het eind van het verhaal' aan haar reconstructie. maar gaandeweg realiseert ze zich dat de begeerde orde een illusie is. want hoe betrouwbaar zijn onze herinneringen? en wat weten we eigenlijk over onszelf? met mededogen, humor en schijnbare openhartigheid probeert ze te bepalen welke uit haar verleden opgediepte verhalen echt zijn, en welke verzonnen. alles wat de korte verhalen van lydia davis zo briljant maakt - haar scherpte, haar observatievermogen, haar laconieke stijl - schittert ook in haar enige roman.