hoewel hij geen slechter moment had kunnen kiezen in de geschiedenis van zijn woonplaats, besloot het korte verhaal op een voorjaarsochtend - na wederom met diepe overpeinzingen te zijn opgestaan - dat het zo niet langer kon. dat er iets moest gebeuren. dat hij iets aan zijn situatie moest doen. al geruime tijd werd hij door 1 kwestie geplaagd; diep in zijn hart wilde hij graag een roman zijn, een scenario soms, een script voor een dertiendelige televisieserie vaak. in ieder geval een ander genre. een hoedanigheid met meer perspectief dan hijzelf. dat soort dagen draaiden er meestal op uit, dat hij meteen zijn bed weer in kroop, omdat hij meende toch te kort te zijn om ooit een boek van betekenis te kunnen worden. dat had zijn moeder - een detective - ook altijd tegen hem gezegd. zo ging een etmaal vaak snel voorbij, waardoor het korte verhaal ook niet zoveel meemaakte en dus beperkt van omvang bleef. ziedaar de vicieuze cirkel waarin hij zich al jaren bevond, die op voornoemde voorjaarsochtend werd doorbroken. de directe aanleiding was een ontmoeting met de roddelrubriek de dag daarvoor. dat creatuur werd door iedereen liever gemeden in boekhandelstad.