op de dag dat daan bij zijn oma willy komt logeren, staat er al iets tussen de vorken verstopt in de bestekbak. zeven ongeopende brieven van waternet, en een naam die er niet bij hoort: wolzak. willy zwijgt erover zoals ze over alles zwijgt op haar woonboot vol koperen randen en aangebrande pannen, terwijl de papegaai kokkie 's nachts zinnen roept met de stem van haar dode man — zinnen die niemand hem heeft aangeleerd. daan hoort ze allemaal, gehurkt op de derde traptrede waar je alles hoort en niemand je ziet. hij hoort ook zijn moeder marjan, die belt over 'een geinteresseerde partij' terwijl ze een verzorgingsflat uitzoekt met een balkon op het zuiden. en hij ziet theo, een man in te dure schoenen die met een sloep komt aanvaren alsof hij toevallig langsvaart, en die de boot wil kopen voor een bedrag dat te precies is om toeval te zijn.dit boek is door ai gegenereerd.