aeltje ziedt zout zoals ze het al jaren doet: op het oor, op de kleur, op de manier waarop een korrel tussen haar vingers breekt. ze heeft een volle lading nodig voordat de vissersvloot uitvaart, en de pan waarin ze werkt is ouder dan ze wil toegeven.onder de kruin zit iets dat er niet had mogen groeien. haar knecht krijn heeft elders getekend en telt de uren tot hij vertrekt. de keurmeester die met kroon en brandijzer over haar merk beslist, is een man die zijn eigen mond niet meer vertrouwt, en de schipper die haar schulden draagt rekent in gulden terwijl zij rekent in duim en korrel.terwijl het vuur onder haar handen moet blijven branden en iedereen om haar heen iets anders van haar wil, is het niet langer de vraag of het zout de kade bereikt, maar wat er van haar overblijft als het zo ver is.dit boek is door ai gegenereerd.