sjef leest de post voor omdat ria het niet meer kan zien, en samen tellen ze wat het kost om te blijven staan waar ze staan: propaan, koppelstukken, een nieuw slot met een rood touwtje aan de sleutel. op standplaats veertien van een camping die op papier al niet meer bestaat, houden ze zich vast aan wat gemeten en opgeschreven kan worden, want wat je niet meldt, is nooit gebeurd. onder de dekens van de bank ligt een kasboek waarin ria 's nachts met een dikke stift haar eigen zinnen zet, over een zomer die zesentwintig jaar geleden ergens is blijven hangen. haar dochter lenie, die elders schade opmeet voor een verzekeraar en precies weet wanneer een scheur begint te bewegen, blijft schrijven zonder antwoord te krijgen. terwijl de curator de standplaatsen leeg verklaart en een zoon stiekem papieren verkoopt, wordt duidelijk dat niet alleen het terrein op de tocht staat. wie schrijft eigenlijk de waarheid op, en voor wie is die nog bedoeld?dit boek is door ai gegenereerd.