de kas van de familie staat er al generaties, honderdvijftig meter glas, en kees weet precies hoe laat de klep opengaat en welke draad te strak zit. zijn kinderen groeien op tussen de tomatenrijen, met handen die naar groen ruiken voor ze kunnen lopen. maar terwijl de rekeningen zich opstapelen en een nieuwe kas met minder gas meer opbrengt, groeit er iets tussen de bladeren dat niemand hardop benoemt: joris die niet wil overnemen, fenna die haar eigen weg zoekt op het korfbalveld, marijke die een brief bewaart uit een leven dat ze nooit heeft geleefd. ieder wil iets anders dan wat er van hem verwacht wordt, en niemand zegt het hardop tot het niet anders meer kan. van kap tot kap, van verjaardag tot verjaardag, verschuift er iets onder het glas dat je pas ziet als het al gebeurd is. wat blijft er over als je het enige laat gaan waarvan je dacht dat het altijd van jou zou zijn?dit boek is door ai gegenereerd.